Tot nu toe loopt het super. We hebben veel aandacht van de pers gekregen (wat startte met een groot artikel in het FD) en het product is goed ontvangen. De (genuanceerde) negatieve reacties vanuit de levensmiddelenindustrie richten zich -zoals verwacht- op het gebruik van de kleuren van een stoplicht (waar zij tegen zijn) en de betrouwbaarheid van onze aanpak & de database (gaan we na het weekend op reageren).

De gebruikers van Boodschapp zijn gelukkig enorm blij met het concept en de app. Er is veel rumoer op Twitter (#boodschapp) en ook binnen Facebook (even like-n graag) is er een hoop word-of-mouth. De bezwaren die langskomen zijn producten die ontbreken (we hebben ‘maar’ 3.600 items) en op -vooral oudere iPhones- hapert de camera wel eens. Ook hebben we wat server-problemen, maar dat heeft te maken met veel verkeer (wat natuurlijk fijn is…).

De kans is groot dat het item dat EenVandaag van de week bij ons heeft opgenomen vanavond wordt uitgezonden om 18.15 uur op Nederland 1. De enige showstopper zijn eventuele dijken die doorbreken…. Dan wordt het maandag.

Alles over Boodschapp is te vinden op de perspagina van de site, op Twitter en natuurlijk op Facebook.

In november vond het jaarlijkse sponsor- congres plaats, in Krasnapolsky in Amsterdam, met overdag lezingen en paneldis- cussies en ’s avonds de uitreiking van de SponsorRingen. Het is leuk om te zien hoe dit vakgebied zich ontwikkelt. De eerste sponsorcontracten waren vooral gericht op het vergroten van de merkbekendheid, bijvoorbeeld de Amstel Gold Race.Inmiddels is bijna elke sponsor druk in de weer met het activeren van de contracten en daarmee de consument. Naast logo’s en reclameborden is het winnen van kaarten voor evenementen inmiddels gemeengoed geworden. Ook krijgen we steeds meer sales promotions. Dit gebeurt om extra op te vallen en consumenten in beweging te krijgen. Zo kwam het voetbalteam van mijn dochtertje recentelijk bijna in aanmerking voor een jacuzzi in het clubhuis. Gelukkig zijn er adverteerders die niet op zoek gaan naar de volgende ludieke activatie, maar die iets anders verzinnen om op tevallen.

Zo heeft adidas bij alle belangrijke voetbalwedstrijden een eigen team van fotografen dat zoveel mogelijk foto’s maakt met daarop spelers in adidas-kleding. Na de wedstrijd gaan deze foto’s meteen online. Niet alleen op professionele fotosites, maar ook op Flickr en Facebook. Daardoor was de meest geplaatste foto van de Champions League-finale – tussen twee door Nike ge- sponsorde ploegen – er eentje van adidas. Dit was een foto van de gesponsorde Messi met een opvallend gele voetbalschoen met de bekende drie strepen in zijn hand.

Ook zijn er adverteerders die hun sponsoractiviteiten op slimme wijze koppelen aan de ‘business’. Zo steunt Hema nog niet zo lang Natuurmonumenten. Om hier op een relevante manier iets mee te doen, levert deze sympathieke retailer een bijdrage aan het ontdekken van de natuur door kinderen. Dit gebeurt met een range speciaal ont- wikkelde producten die bestaat uit leuke, kindvriendelijke speur- en doe-spullen: van schepnet tot downloads met spannende speurtochten.

Zo ziet u maar, sponsoring wordt steeds meer een belangrijke brug- genbouwer tussen de belevingswereld van de consument en direct aantoonbare com- merciële doelstellingen van een bedrijf. En dat dit in economisch zware tijden ook nog eens een ideëel bijeffect heeft is uiteraard mooi meegenomen.

Ik geef het eerlijk toe. Ik leid aan een behoorlijke vorm van update sickness. Veel te vaak en te pas en te onpas grijp ik naar mijn mobiele telefoon. Om even te kijken of er een ongelezen mail is, of er nog nieuwe berichten te vinden zijn op Teletekst en of er op Twitter & Facebook nog wat te beleven valt. Het is een acute behoefte aan -en drang naar- informatie. Tijdens een verloren momentje ergens alleen of soms zelfs –ik schaam me dood- tijdens een ‘traag’ gesprek of een ‘lange’ vergadering. Dit laatste leidt tot wat binnen de wetenschap inmiddels door het leven gaat als continues partial attention. Meerdere dingen tegelijk doen, virtueel ergens anders zijn dan fysiek & -onvermijdelijk- niet helemaal 100% scherp en alert zijn. Mijn slechte gedrag heeft ook al invloed op mijn omgeving en… negatieve bijeffecten.

Zo leidt mijn zoontje van 12 jaar inmiddels ook al aan deze fenomeen. Overdag op school moet gelukkig alle apparatuur uit. Maar daarna -vooral met toegang tot wifi- barst het los. Ping!, VI.nl, Twitter. Het gaat maar door. Als hij naar bed gaat, moet ik elke avond controleren of al zijn apparatuur met een i ervoor die ontwikkeld is door Steve Jobs niet mee naar boven wordt gesmokkeld… Toen hij vorige week als alternatief s’ avonds de iPod van zijn zusje had ingepikt om toch nog even te chatten, zag ik in dat we te maken hebben met een vorm van verslaving. De wifi thuis gaat inmiddels ’s avonds uit. Heerlijk. Geeft lekker veel rust. Verder heb ik een klok geïnstalleerd op de computer boven en wordt er of gekeken naar de tv of een spelletje gespeeld. Niet meer allebei tegelijk.

Ook heb ik me voorgenomen om mijn eigen gedrag te veranderen. Ik probeer mijn behoefte aan informatie niet meer instant te bevredigen. Leg mijn mobiele apparatuur bewust wat vaker weg en probeer volledig gefocust te zijn tijdens gesprekken of vergaderingen. Ook kijk in niet meer op het scherm van mijn iPhone in de auto. Het recente bericht dat een jongentje van 1 was overleden na een botsing omdat een achterligger te laat remde tijdens het sms-en was voor mij een definitief signaal dat update sickness een gevaarlijk fenomeen is.

Terwijl de Nederlandse biermarkt onder druk staat, relatief nieuwe aanbieders marktaandeel blijven pakken en het vak valt over de nieuwe Amstel-campagne, gaat het met het bedrijf Heineken goed. Dankzij expansie buiten Nederland groeide het concern het afgelopen jaar met 9,6%. Inmiddels verkoopt Heineken wereldwijd 175 merken. Het vlaggenschip-merk Heineken zit weer in de lift. Er werd in Q1 2011 zes miljoen hectoliter verkocht, 5,7% meer dan vorig jaar.

Voor het eerst in de historie wordt het merk centraal aangestuurd.Geen lokale campagnes meer, maar alle marketingcommunicatie wordt ontwikkeld op het hoofdkantoor. De lancering van de aangescherpte merkpositionering gebeurde met een film ‘The Entrance’. Een populaire dude komt binnen op een wereldsfeest, kent Jan en alleman en lijkt met iedereen te kunnen opschieten.

Opvallend is dat Heineken deze film op Facebook en Youtube heeft gelanceerd en niet op televisie. En met succes. De fanpagina op het grootste sociale netwerk ter wereld werd direct druk bezocht en dit leverde binnen een paar dagen al honderdduizenden likes op. En de views op Youtube liepen al snel in de miljoenen. Vervolgens werd er gericht betaalde media ingezet –vooral televisie- om de film verder te ondersteunen. In veel emerging markets betekent namelijk meer zichtbaarheid nog steeds meer distributie en meer verkopen.

Na de start van de campagne geeft Heineken haar fans geregeld nieuwe content. Dit om de conversaties over het merk levend te houden en de doelgroep weer iets nieuws te geven om te delen met vrienden. Uiteraard worden hier ook de sponsorvelden ingezet. In grote delen van de wereld zorgt het gedeeld interessegebied rugby voor relevante content voor de bierconsument.

In de samenwerking met UEFA Champions League gaat Heineken verder dan alleen content. Om de brug te slaan naar mobiel, heeft Heineken een interessante functionaliteit ontwikkeld: Star Player. Een applicatie waarmee je tijdens de CL-wedstrijden punten kunt verzamelen door het verloop van de wedstrijd te voorspellen. Zo gemaakt dat het niet afleidt van de wedstrijd, leuk is om alleen te doen of via sociale media te delen met vrienden op afstand.

Heineken laat zien hoe je een sterk merk bouwt door naast televisie actief sociale media en mobiel in te zetten. Laat je door dit biermerk inspireren en open vandaag definitief jouw digitale mediawereld.

[Met dank aan Contagious]

Aandacht van consumenten is voor veel adverteerders een zeer schaars goed geworden. De overvloed aan prikkels maakt mensen steeds meer immuun voor commerciële boodschappen, ook bij social media.

Consumenten treffen elkaar steeds vaker op virtuele hangplekken, zoals Twitter en Facebook. Veel adverteerders spelen hierop in door serieuze budgetten te alloceren voor sociale media platformen. Echter, het interrumperen van consumenten voor een reclameboodschap of een merk werkt binnen de meeste online hangouts ver het algemeen slecht, waardoor het adverteerdersgeld zelden naar tevredenheid wordt besteed.

Uitdaging
Gelukkig ligt dit niet aan het medium, maar aan de aanpak. Om de gewenste marketingcommunicatiedoelstellingen te behalen, is dan ook een andere strategie noodzakelijk; niet de doelstelling ‘awareness’, maar ‘likeability’ moet het startpunt zijn. Immers, de consument bepaalt en accepteert commerciële communicatie alleen als het leuk of nuttig is. 

Activiteiten binnen sociale media starten dus idealiter met het ontwikkelen van aansprekende uitingen, evenementen of content, waardoor consumenten adverteerders binnen hun netwerk zullen toelaten en bewust of onbewust gaan helpen om reclame- of merkboodschappen te verspreiden onder ‘peers’. Dit laatste – het netwerkeffect – vergroot vervolgens het bereik van de adverteerder en kan ervoor zorgen dat er minder media nodig is om massale en kostenefficiënte bereikdoelstellingen te realiseren.

De uitdaging met betrekking tot de inzet van sociale media voor de komende jaren gaat mijns inziens echter nog een stapje verder. Ik ben er namelijk van overtuigd dat veel adverteerders op termijn een beetje moe worden van het zoeken naar weer een ‘likeability’-list. Het blijft immers lastig om keer op keer het nieuws van de dag te zijn, voldoende (virtuele) word-of-mouth te genereren en hierdoor de campagne te laten slagen.

Gedeelde interessegebieden
De oplossing hiervoor is een structurele aanwezigheid van een merk binnen de sociale omgeving van consumenten. Is er een gedeeld interesseveld te vinden dat aansluit bij de belevingswereld en hobby’s van de doelgroep enerzijds en bij de merkstrategische uitgangspunten van de adverteerder anderzijds?

Het vinden van deze domeinen is uiteraard niet voor elk product of dienst even gemakkelijk. Daarnaast zijn de echte interessante interessegebieden niet onbeperkt beschikbaar. Dat geldt zeker voor domeinen die ook nog eens grote groepen consumenten samenbrengen, wat elke investering al snel kostenefficiënter maakt. Begin daarom vandaag nog met de ontwikkeling van een strategie voor een structurele aanwezigheid binnen sociale media.

Kijk daarbij wat consumenten binnen hun interessegebieden al doen en wat je hier als merk met aansprekende of handige content en functionaliteiten aan toe gaat voegen. Op deze manier kan je structureel onderdeel worden van de mediaconsumptie van je doelgroep en zonder grote betaalde media-inspanningen de schaarse aandacht van de consument verdienen.

Het zijn spannende tijden. De angst voor de dubbeldip houdt aan. Kenners binnen de bancaire industrie laten voorzichtig doorschemeren dat banken weer nauwelijks geld aan elkaar durven uit te lenen. Hierdoor valt de economische motor stil. Om de liquiditeitsposities bij een aantal marktpartijen toch op peil te houden, liggen Icesave-achtige spaarrentes op de loer. We weten inmiddels allemaal wat hiervan de gevolgen zijn. Er zijn ook positieve geluiden. Gelukkig.

De enorme groei van de wereldbevolking leidt – volgens gerenommeerde economen – tot zoveel vraag bij nieuwe consumenten, dat de wereldeconomie de komende jaren niets anders kan dan groeien. Met een paar procent zelfs. Ook in onze zwakke eurozone. Of de dubbeldip er komt of niet, afwachten of stilzitten heeft geen zin. Het is meer dan ooit de tijd om binnen het bedrijfsleven echte veranderingen door te voeren. En veel anders te gaan doen. De machtsverhoudingen in de wereld blijven immers verschuiven. Niet alleen geografisch, maar ook tussen overheden, bedrijven en consumenten.

Recent sprak Muriel Arts over dit onderwerp. De voorzitter van het Nima is van mening dat marketeers in dit veranderingsproces het voortouw moeten nemen en hun positie binnen de top van het bedrijfsleven moeten terug veroveren. Wij zijn immers het beste aangesloten met de buitenwereld. En kunnen als geen ander een brug slaan tussen de belangen van een bedrijf aan de ene kant en de belevingswereld en behoeftes van individuele consumenten en de collectieve belangen van de samenleving aan de andere kant.

Een goed voorbeeld volgens Arts is Unilever. De nieuwe top heeft niet alleen financiële groeidoelstellingen afgekondigd, maar zichzelf ook harde maatschappelijke doelen gesteld. Dit staat uitgebreid beschreven in het sustainable living plan. Zo belooft ceo Paul Polman van dit concern de komende jaren de environmental footprint van alle producten te halveren.

Laten we als marketeers het advies van Arts ter harte nemen en de goede intenties van Unilever volgen. En daarnaast als consumenten alleen nog maar bedrijven supporten die naast shareholder value ook structureel een bijdrage willen leveren aan het beter maken van de wereld. Now is our time.

Recent sprak de ceo van Saatchi & Saatchi, Kevin Roberts, in Nederland over zijn ge- dachtegoed Lovemarks. Een visie op ons vak, die hij – naar eigen zeggen – op een avond schreef na het drinken van een paar glazen wijn. Roberts is een goede spreker en nam het publiek enthousiast mee in zijn verhaal. Merken moeten volgens hem ‘priceless value’ krijgen. Door niet ‘irreplaceable’ maar ‘irresistible’ te zijn. Hij sprak over het ‘the now’-tijdperk en allerlei shifts richting veel gebruikte begrippen als ‘engagement’ en ‘interactiviteit’.

Aan het eind van zijn ver- haal liet hij zijn favoriete voorbeelden van creatief werk zien. Tot mijn verbazing waren het vooral mooie 30 seconden commercials. Allemaal – dit was duidelijk te zien – met veel liefde gemaakt. Maar wat mij betreft een gemiste kans om te laten zien hoe je Lovemarks bouwt wanneer je de genoemde shifts meeneemt in de ontwikkeling van ideeën en concepten.

Mijn teleurstelling werd bevestigd door het kijken naar een presentatie van de ceo van Havas en Euro RSCG, David Jones. Hij sprak recent op het Mashable Connect event in Disney World. Zijn verhaal hing hij op aan de hand van we- derom een aantal shifts, vijf key shifts wel te verstaan. We verschuiven volgens Jones van ‘image’ naar ‘reality’, van ‘control’ naar ‘collaboration’, van ‘paid’ naar ‘earned attention’, van ‘wie’ naar ‘waar’ en tenslotte van ‘profit’ naar ‘purpose’.

Het verschil met Kevin Roberts zat vooral in de voorbeelden die deze topman van Havas liet zien. Zo toonde hij het Sneakerpedia-project van Footlocker: een platform waar consumenten een foto van hun gympen kunnen oploaden en zo een bijdrage leveren aan een wiki met de meest geliefde sportschoenen ter wereld. En Jones vertelde over Uniqlooks, een mode community met een digitale verzameling van looks van consumenten met kleding van het Japanse merk Uniqlo. Ook toonde hij het goededoelenproject Pepsi Refresh en vertelde hij over Nike Better World. Een statement van Nike over duurzaamheid met een nu al legendarische film die voor 100% bestaat uit gerecyclede commercials.

Allemaal werk om je vingers bij af te likken. En wat mij betreft het definitieve bewijs dat het bouwen van merken in een veranderend medialandschap kennelijk nog steeds makkelijker is gezegd dan gedaan.

Pas iets meer dan een jaar geleden begon Facebook met de inmiddels behoorlijk beroemde Like!-button. Voor wie nog geen kennisgemaakt heeft met dit wonderlijke fenomeen, dit is een simpele knop die je bijna overal op het internet tegenkomt en waar je op drukt als je je vrienden wilt laten weten dat je de informatie die je leest of bekijkt leuk vindt.

Op deze manier krijgt interessante content meer aandacht onder de mensen met wie je gelinkt bent binnen het grootste sociale netwerk ter wereld. Hierbij geldt: des te meer Likes!, des te beter de betreffende informatie zich verspreidt over het world wide web.

Het is aardig om te zien hoe elk grote nieuwe ontwikkeling op het internet weer iets nieuws toevoegt aan de distributie van content. Het begon eigenlijk allemaal met de komst van weblogs. RSS maakte vanaf toen mogelijk om tekst, beeld en geluid te verspreiden richting iedereen die zich aangemeld had om nieuwe informatie van een blog automatisch te ontvangen in een reader; een soort e-mailprogrammatje.

Een van de belangrijkste drivers achter het succes van Youtube was de uitvinding van ‘embedded code’. Dankzij het knippen en plakken van een klein stukje HTML-code waren internetgebruikers in staat om alle video’s die op Youtube staan ook op hun eigen weblog, website of nieuwspagina te zetten.

Vervolgens kwam in Nederland Hyves met een API. Dit is een simpele technische oplossing die het mogelijk maakt om als adverteerder eenvoudig gebruik te maken van de database van dit sociale netwerk, zonder zelf direct toegang te hebben tot de persoonsgegevens van de Hyvers. Ook dit was een nieuwe manier om gadgets met content te personaliseren en op oneindig veel profielpagina’s binnen deze virtuele hangplek te laten plaatsen.

Ook Twitter hielp mee aan de ontwikkeling van een nieuwe manier van verspreiding van content. Op dit platform ontstond het idee van ‘retweeten’. Kort gezegd een RT. Hiermee stuur je eigenlijk iets interessants dat je leest door naar je eigen volgers. En zij eventueel weer door naar hun volgers. Dankzij dit verspreidt informatie zich met een soort domino-effect binnen Twitter en daarmee over het internet.

Al de bovenstaande ontwikkelingen bieden kansen voor een marketeer. Als je namelijk in staat bent om je campagne of rumoer over je merk te laten verspreiden via consumenten die gebruik maken van deze nieuwe mogelijkheden, dan heb je minder betaalde media nodig om je merk of product onder de aandacht te brengen van de doelgroep. Probeer het eens uit. En ervaar dan dat media wordt als sex… alleen de losers moeten er voor betalen .