Toen John Pemberton in 1886 Coca-Cola ontwikkelde waren reclameslogans als ‘Delicious’ en ‘Refreshing’ niet genoeg om het nieuwe drankje aan de man te brengen. Zijn boekhouder bedacht iets innovatiefs… Hij deelde coupons uit aan vrienden en bekenden om gratis kennis te maken met dit heerlijke, frisse drankje. John Pemberton vond het weggeven van zijn product geen goed plan en floot zijn boekhouder keihard terug. Pas toen Asa Griggs Candler in 1888 Coca-Cola kocht, werd het idee van de coupon echt geïntroduceerd. Deze bon voor korting op een glas Coke staat nu bekend als de eerste coupon in de wereld.

Sinds 1888 zijn er oneindig veel varianten op dit fenomeen bedacht om de verkoop van producten en diensten te stimuleren. Ook zeer vernieuwende. Zo worden actieve gebruikers van de locatie gebaseerde mobiele dienst Foursquare beloond met -bijvoorbeeld- gratis kopjes koffie bij de horeca-outlets waar ze regelmatig komen en trouw online inchecken. Het zal nog wel even duren voordat iedereen Foursquare-achtige diensten gebruikt en de massa wordt bereikt.

Dit laatste lijkt wel snel het geval te worden met een ander nieuw initiatief: het Amerikaanse Groupon. Dit bedrijf -dat ‘group’ en ‘coupon’ samentrok in haar naam- is inmiddels het snelst groeiende internet en couponbedrijf ter wereld. Groupon speelt in op de behoefte van de mens om verleid te worden met forse, tijdelijke kortingen, voegt er een regionaal karakter aan toe met plaatselijk aanbod en activeert de inkoopkracht van grote groepen consumenten via sociale media. Dagelijks is er een nieuwe, exclusieve aanbieding. De coupons van Groupon moet je uitdraaien en inleveren bij de winkel of dienstverlener die de korting vervolgens verschaft.

Groupon -dat pas in 2008 startte- is hard bezig met internationale expansie en heeft inmiddels al haar deuren geopend in Nederland. Waar Coke ooit begon met coupons om vrienden en bekenden te activeren, pakt Groupon dit basis idee op een moderne manier door. Geestig. Hoeveel er verandert. En eigenlijk ook weer helemaal niet.

De Adtech is het congres in Amerika dat gaat over de digitalisering van reclame. Een mooi programma met interessante onderwerpen en sprekers was voor mij de reden om (lang…) in het vliegtuig te stappen.

Overall is het congres me niet meegevallen. Ik heb weinig echt nieuws gehoord & de opzet van het congres was behoorlijk statisch, waardoor er maar weinig sessies waren die een hoog energiegehalte hadden.

Een van de eye-openers was Intelevision. Een nieuw concept dat anticipeert op de ontwikkeling dat steeds meer en meer consumenten tv kijken met hun laptop op schoot. Met slimme applicaties die een brug slaan tussen kijken en interacteren, voegt Intelevision veel toe aan normaal tv-kijken. Niet alleen voor de kijkers, maar ook voor adverteerders. Ben benieuwd hoe deze trend zich ontwikkelt.

Op het gebied van tv was ook de presentatie van Jason Kilar interessant. Hij is de baas van Hulu. Het doel van dit -niet zolang geleden gestarte- bedrijf is ‘build the world’s most effective video advertising service for users, advertisers & content owners’. Het is een soort Joost, ook met allerlei nieuwe vormen van spot- en non spot reclame. Het aanbod van content is enorm. Dit komt omdat een aantal grote tv- en filmpartijen de eigenaren zijn van Hulu. In Amerika is deze start-up al behoorlijk hot. Dit komt omdat steeds mensen tv-series en films willen kijken wanneer het schikt en niet wanneer het wordt uitgezonden.

Opvallend is (en goed om te weten) dat de discussies over de integratie van on- en offline in Amerika precies dezelfde issues opleveren als in Nederland. Denk hierbij aan: Hoe moeten adverteerders geïntegreerde campagnes briefen en aansturen? Hoe moeten on- en offliners idealiter samenwerken en welke bureaus heb je daarvoor nodig? Hoe krijg je effectmetingen van verschillende media vergelijkbaar? En welke nieuwe technologische trends en ontwikkelingen zet je op welk moment binnen de campagnevoering wel of niet in? Allemaal onderwerpen die op mijn blog regelmatig de revue passeren.

Een van de leukste presentaties was van Carol Kruse, VP Global Interactive Marketing van Coca-Cola. Zij vertelde hoe ze intern ‘digital’ verkocht aan offline bazen en wat het loyalty-programma ‘MyCokeRewards’ bijzonder en succesvol maakt. De grote rol van search engine marketing kwam aan de orde. Door de breedte van het programma heeft Coke het vangnet om consumenten online naar Coke te leiden enorm vergroot en worden bestaande ‘advertising properties’ (denk aan de Olympische Spelen, American Idol & andere sponsoractiviteiten) nog effectiever geëxploiteerd.

Ook heb ik met veel plezier een workshop meegemaakt van Shelly Palmer. Deze leuke spreker gaf de workshop ‘Get Digital’. Aan de hand van praktische tips, leuke verhalen en slimme insights, verder Shelly hoe je aan je eigen ‘presence’ kan (& moet) werken online, hoe je om moet gaan met sociale media & welke hard- en software je idealiter gebruikt om effectiever te werken en op de hoogte te blijven van –voor marketeers- relevante ontwikkelingen. Meer over Shelly Palmer is overigens hier te vinden.

Zoals gezegd, al met al viel het bezoek aan de Adtech niet helemaal mee. Echter, dankzij San Francisco (wat een gave stad) en interessante en leuke gesprekken met allerlei bekenden (er waren namelijk best veel Nederlanders) en nieuwe contacten ben ik overall toch wel tevreden over deze –dankzij jetlag & gezelligheid- best wel vermoeiende reis…

De Twitter-feeds van Adtech staan overigens op Molblog. 

Van mijn 2008-collega Uli Kurtenbach kreeg ik een interessante samenvatting van het boek ‘Conversational Capital’. Opgesteld door denkers van Sid Lee, het ‘commercial creativity team’ uit Québec. Dit bureau won recent het prestigieuze internationale adidas Originals account.

Het document (en het boek waarschijnlijk ook…) beschrijft dat consumenten met ‘stories’ graag iets zeggen over wie ze zijn en hoe ze in de wereld staan. En dat positieve ‘word-of-mouth’  -dankzij ‘meaningfull interaction’ tussen merken en consumenten- leidt tot ‘advocacy’. En dat resulteert aantoonbaar in een groei van de verkopen van producten en diensten. Klinkt allemaal mooi en logisch.

De executive summery beschrijft verder de 8 ‘engines’ van ‘Conversational Capital’. Dit zijn Rituals (limoen in een Corona), EPO (‘exclusive product offerings’ :: NikeID), Myths (Richard Branson), RSO (‘relevant sensory oddity’ :: verpakkingen van Method), Icons (Coca-Cola fles), Tribalism (Mac-community van Apple), Endorsement (George Cloney voor Nespresso) en tenslotte Continuity & Consistency (een goede verhouding tussen image, perception & experience).

De executive summery -met nog een toelichting van het proces om tot ‘Conversational Capital’ te komen- staat hier. Het boek kan je hier vinden op Amazon.